YAZ KUŞLARI

Gece de dört güzel vardı düşündüğüm
Her biri yıldızlardan giymişti eldivenini
Aşkla dolmuştu içim
Unutamamıştım hiç birini

Ne yalandan bir söz
İşitmişlerdi dudağımdan
Ne de sevgimi eksik ettim
Bir an yanlarından

Dikenli güldüler benim için
Sevgileri,aşkları kalbimdeydi
Ama ansızın çıktılar hayatımdan
O dikenler işte o zaman
Hançer oldu kanattı dört kere
Sızlayan kalbimin yaralarını

Mutlu eden aşkları kaldı onlardan
En güzel duygu bu olur sanırsam
Sevmek bir ömür
Sevgi ise sonsuzdur derler
Bana anlatılanlaradan

Sevmek bir ömür
Sevgi ise sonsuz derler...

Gözde Bozoğlu
Yazdığım bu şiir arkadaşım İlkay'a ithaf edilmiştir.

Hayallerdeyim

Pencerenin kenarına oturmuş

Dalmışken İstanbul’un kargaşasına seni düşlüyorum

Kendime soruyorum fena mı ediyorum acaba?

Buluyorum ve kaybediyorum seni

O sınırı yaşıyorum

Geçmişle yüzleşiyorum

Yüzleştiklerimle aramdaki her şeyi yeniden yaşıyorum

Bakıyorum resimlerine

Çok değişmiş buluyorum seni

Sen, düşüncelerin ve çehren

Ayıp mı ediyorum acaba resimlerine bakarak?

Rüyalarımda görüyorum seni

Bazen geleceğimde

Bazen başka yerlerde

Başka şekillerde

Seni yeniden sevmeye başlıyorum o zaman

İşte orada kendime bir dur demeyi ihtiyaç olarak kabul ediyorum

Sevilmeyecek gibi misin diyorum duvarlara

Duvarlar tekrarlıyor dediğimi sevilmeyecek gibi misin?

Aklımda bitirdim çoktan seni

Orada tükendin

Ama ya yüreğimde

Erimiş mum gibi yayılmış sevdan yüreğime

Hangi okyanus var ki bende

Sevda denizimi akıtayım oradan başka yere

O kişinin bana içinden sevmelisin dediği gibi

İçimde kaldın sen

Gözde Bozoğlu